OMATT OG OMATTATT - repairing, repairing

Med eitt sjukt barn - og eitt sprudlande friskt, men heimeverande barn, fordi alle dei tilsette i barnehagen var sjukmelde samtidig (!) - har den siste veka ikkje vore tida for dei store strikke-prosjekta. (Hm, når skal dén dagen kome, skal tru...?) Men inspirert av den framifrå Nøstebloggen, som no i februar har vøling som tema, har eg i alle fall bladd meg gjennom den velfylte reparasjons-korga mi, og fiksa og dekorert eit par-tre plagg. 


Sidan eg ikkje har symaskin i huset (men derimot eit aldri så lite hekle-kompleks), blir det til at eg tyr til strikking også når eg reparerer plagg. Ja, pluss litt sying for hand. Alt ved hjelp av restegarn. Først strikka eg eit BLÅTT KATTE-FJES for å skjule eit hol midt på magen på ein velbrukt silkeull-body:

Katte-fjes: Ideen henta eg frå dei blå katte-fjesa på skinntøflene. Men katten min fekk eit lurare smil :-) 
Det rosa hjartet og kne-lappane på buksa er frå tidlegare vøle-stunder. 

oppskrift på katte-fjes (mi eiga): 

Strikka runding først, dvs la opp 9 masker, strikka rundt i glattstrikk medan eg gradvis auka til 39 masker, felte så av. For å lage øyre tok eg opp 7 m langs kanten og felte gradvis til spiss. Repeterte for øyre nr 2. Tova så lappen lett ved å vaske og gni i vatn og ullsåpe, la han fuktig i spenn med knappenåler ( a la "blokking") over natta. Festa lappen på plagget med kastesting, sydde til slutt "ansiktstrekk" med tynn stoppeull (mørkeblått).

garn: Silkeull frå Askeladen/Nøstebarn, farge blå nr 359 (utgått?)

(valde silkeull fordi det er mjukt og sterkt, og fordi bodyen også er i silkeull)

pinnar: strømpepinnar nr 2 (for å få maskene tette)

oppskrift på det rosa strikka-hjartet (framme på buksa): 

fann eg på nettforumet Nybakt mamma, skrive av Marie: "Strikke hjerte?"

ROSA SOMMARFUGL: Bak på silkeull-buksa hadde eg frå før raskt snurpa saman eit hol ved hjelp av kvit stoppe-tråd (sidan eg ikkje hadde ein lyseblå farge som passa). No kamuflerte eg denne kvite "kokongen" ved å forvandle han til ein rosa sommarfugl, sydd med enkle sting. Det rosa garnet er restar frå Fantasi-fuglen eg laga i fjor. Eg splitta opp garnet opp for å få tynnare tråd. 

GRØNE KNE: Reparasjonen eg er funksjonelt mest fornøgd med er desse grøne knelappane. Eg har reparert fleire holete kne med slike lappar, men akkurat til denne grøne buksa/stillongsen laga eg to par lappar, eitt for innsida og eitt for utsida. Då vart lappane ekstra tjukke og gode, ja nesten som kne-beskyttarar. Elles har mine strikka lappar hatt lett for å bli for gjennomsiktige og "sprikete" (toving er sikkert ei god løysing, om lappane då ikkje blir for harde?). 


Den grøne ull-stillongsen er kjøpt utanlands hos ei verna bedrift (arbeidstrening) som syr miljøvennlege ullklede for både barn og vaksne. Og veldig kjekt og sympatisk: Eit par "sommarfugl-forma" buntar med stoppegarn i akkurat same farge som plagget følgjer alltid med:

 

Oppskrift, ovale (kne)lappar: "Olbogelappar" frå boka Strikk til Nøstebarn (s. 130) av Kathrine Gregersen. 

Garnet eg brukte: 2-tråds merinoull frå Askeladen/Nøstebarn i farge lys oliven, nr 335A -  strikka saman med det grøne stoppegarnet som altså følgde med ullbuksa.  

Vel, verken himmelstormande innovative eller spesielt vakre er desse raske reparasjonane mine, men eg må likevel seie: Hjartet rører seg med små sommarfugl-venger når eg ser og tenkjer over at såleis kan dei verdifulle yndlings-plagga våre brukast ei god stund til. 

Og no vart sanneleg reparasjons-korga tom, i alle fall for ullplagg. Herleg! 

Ooops.... Nei, så lenge var Eva i Paradis ... Her må visst stoppesakene fram igjen...

HJARTELEG HELSING - Valentine greeting

Vel, Valentin-feiringa er i grunnen noko overflatisk og kommersielt kliss, hausa opp av handelsstanden slik at endå fleire pengar kan flyte... Men likevel, eg seier gjerne ja takk til ein dag som hyllar kjærleiken, og sidan eg ikkje kan forme meg sjølv om til eit hjarte (slik som Barbapapa), laga eg i staden nokre eg-tenkjer-på-deg masker i raudt, som til slutt vart til ei hue. Vonlegvis vil ho varme både hjarte og øyre til mottakaren. 


Dette vart sanneleg eit sidelengs strikk igjen, med forkorta rader (short rows), som laga "bulken" i midten, og såleis forma hua. Garnet er ei luksuriøs sak som eg her har prøvd ut for første gong: Debbie Bliss "Andes", ein mix av babyalpakka og morbærsilke. Slett ikkje billeg, men mjukare enn det mjukaste hjarte. Altså mottakaren verdig :-)


Oppskifta eg fann er tenkt til skikkeleg tjukt garn (Eskimo) og pinne nr 8! Eg ville ikkje ha ei så "hengete" hue, men meir ei i alpe-hue-stil, så eg halverte både pinnenr og garnlengde, og dette funka fint. Eg vart likevel litt bekymra for at hua skulle bli altfor kort, så i staden for å snurpe saman toppen som oppskrifta sa, tok eg heller opp masker og strikka vidare, no i sirkel, medan eg felte gradvis. Hua seig i vask, så truleg var denne ekstra glattstrikk-"kalotten" unødvendig - hua ville nok ha vorte djup nok uansett. 

oppskrift: Drops lue (gratis oppskrift) (eg la opp 32 masker)

Pattern in English

garn: Debbie Bliss "Andes" (65% babyalpakka, 35% morbærsilke)
100 m - 50 gr (eg brukte totalt 65 gram)

farge: ruby (nr 08)

pinnar: 4 mm (truleg betre med 3,5 mm)

SIDELENGS FORELSKING - fascinating colours sideways

Eg må innrømme at eg ofte blir sjarmert av poetiske fargenamn når eg skal bestille garn, som då eg skulle velje fargar til mi første "Sidelengs jakke i sirkel", som no endeleg er ferdig! 


Isagers Højlandsgarn oppdaga eg takka vere bloggen til Monstermønster, og fotoet av hennar nydelege Høstlyng-jakke. Eg fall for den melerte effekten med ein gong, og då eg på nettet såg namna "Topaz" og "Robins Egg" i same serie, fann eg ut at desse to fargane skulle få lov til å kome heim til meg :-)


Og eg har ikkje angra! Melert garn blir eg meir og meir glad i: Det er ikkje så bastant som einsfarga garn kan vere, og med Højlandsgarnet er det moro å oppdage bitar av heilt andre nyansar inni tråden (tweed), som dermed kan matche ein heilt annan farge. 


Denne Vinterhimmel-jakka er den SISTE av dei gamle, uavslutta strikke-affærane mine frå i fjor. Hurra! Eg gav jakka namnet Vinterhimmel fordi fargane Topaz og Robins Egg i lag gir eit veldig avdempa uttrykk (vanskeleg å fange på foto!) - nesten som ein beskjeden norsk gråstein, som slett ikkje er grå når du ser nærare etter, men som glitrar svakt av røsslyng, isbrear og edelsteinar.


Sidelengs jakke i sirkel (gratis-oppskrift!) er ein klassikar som lenge har freista meg, og det har vore veldig moro å forme eit plagg ved  hjelp av forkorta rader (short rows), sjølv om eg nesten vart svimmel til slutt av alle dei sidelengse rillene, spesielt sidan eg brukte pinne nr 2,5... Inne på nettsamfunnet Raverly ser eg at mange har brukt tydelege kontrastfargar for å få fram stripe-effekten. Dei to fargane eg har brukt derimot er så like at det oppstår ein lys-skygge-effekt. Diskret, men veldig fint, synest eg. 


Ein klassikar, ja. Kor gammal er oppskrifta, skal tru? Og er ho norsk? Bloggen Innfall og påfunn har eit fint innlegg om Sidelengse rillejakker, også med ein liten foto-kavalkade av dei ulike variantane. 


rom for forbetringar: Jakka har ein tydeleg A-form, og minner meg meir om ei kåpe i snittet. Til min smågut på halvtanna år vart dermed jakka kanskje for feminin? Eg forstår heller ikkje proporsjonane heilt: Ermane vart veldig smale, men bolen (altfor) lang, og veldig vid og "slengete" nedst. Blokking har lenge vore nesten eit framandord for meg, men jammen var dette nyttig for å "presse" ut ermane slik at dei passa likevel. 


Irriterte meg også over at kanten nede vart temmeleg ujamn, spesielt i starten, før eg oppdaga at eg burde ta med "følgje-tråden" på ein fast måte heile tida. For dummies som meg hadde dette vore eit nyttig tips å nemne i oppskrifta, synest no eg. Men kanskje uunngåeleg at det blir litt ruklete i kanten når ein skiftar mellom to trådar i sidelengs rillestrikk? 


Men moro var det lell! Eg kan godt tenkje meg å bruke denne oppskrifta fleire gonger, gjerne i eit litt tjukkare garn (... så går det litt fortare ...), kanskje i alpakka? Eller kanskje ein sommar-variant i bomull?

oppskrift: Sidelengs jakke i sirkel, frå DropsDesign (gratis)

Pattern in English

garn: Isager Højlandsgarn (lammeull frå Skottland) (50 gr - 280 m)

fargar: Topaz og Robins Egg

storleik: 12/18 mnd

veldig drygt: brukte totalt berre 97 gram (57 gram Topaz, 40 gram Robins Egg)

pinne: nr 2,5 (eg brukte 40 cm rundpinne i fram-og-tilbake-strikk)

MY LOVE IS LIKE A RED, RED YARN

Kva hjelper betre mot måndag-morgon-blues enn ein etterlengta pakke i posten? Og inni ligg ein herleg bukett av raude garnprøver, spesiallaga til vesle meg! Med helsing frå ei som ikkje sa (det så altfor mange seier) at " - nei, garnprøver tilbyr vi ikkje i denne nettbutikken, dermed kan du heller ikkje få det". Vel, gjett kven eg snart sender ei dyrebar bestilling til ...

Her er det juleraudt, korallraudt, mursteinsraudt, rustraudt, kirsebærraudt, rubinraudt og eg-veit-ikkje-kva raudt. Eg samanliknar garnprøvene med dei få nøsta av raudt garn som eg allereie har i huset. Eit av nyttårsforsetta mine er nemleg å frigjere meg frå forelskinga til blått. Og no har eg to raude prosjekt på idé-blokka: eitt gåve-prosjekt og eitt ego-prosjekt. Det står berre att å finne den perfekte raudfargen! Og det perfekte garnet. Men først skal eg sjølvsagt fullføre den siste av affærane mine frå i fjor: Den blå Vinterhimmel-jakka. 

KJÆR VEST, MANGE NAMN - top tank top

Før eg vart mamma, var ordet "strikkavest" noko som fekk meg til å tenkje på golfspelande gentlemen i tweed-knickers, eller på ein oldefar med pipe i gyngestolen. Men no vil eg seie at strikkavesten er blitt til ein av dei absolutt fremste baby- og småbarnsstrikk-favorittane mine!  

Vestar er så lette å kle på ein liten kropp, dei varmar - og pyntar opp - utan å dominere, og ikkje minst er dei så mykje enklare å lage enn jakker og genserar (... kven likar å montere ermar...?) 

Vesten "Lille livstykke" er ferdig! Nedst ribbestrikk, øvst perlestrikk. Til slutt: ein enkel knapp i oliventre.


Som eg lova i førre innlegg, skulle eg starte året med å fullføre gamle affærer, og no er altså det rosalilla garnet mitt blitt til ein vest. Det vil seie: "Lille livstykke" (ny lenke til shop.isagerstrik.dk) er det poetiske namnet på dette gratis-mønsteret signert Marianne Isager. 


Garnet er frå ein plantefarga og økologisk serie (frå det norske firmaet "Det mjuke"), men akkurat fargen kochenille er temmeleg dyrisk, for han stammar faktisk frå knuste skjoldlus... Hm, skal eg fortelje dette til foreldra til eittåringen som skal få denne vesten i forseinka bursdagsgåve...? Om nokon vil vite meir om fargen og garnet, har bloggen  Krisztinas hobbysider eit fint innlegg, der Krisztina har strikka finlandshette i akkurat same garn og farge som vesten min.


I fjor laga eg "Lille livstykke" i plantefargen valnøtt, og minstemann har verkeleg budd i denne vesten til tider (... som også er lett å sjå på fotoet under!). Her kjem ein liten kavalkade og vurdering av dei tre oppskrift-favorittane mine, som alle tre faktisk heiter noko heilt anna enn vest: 

Dei to til venstre: "Lille livstykke" i fargane Kochenille og Valnøtt i garnet Ingunn frå firmaet Det mjuke. Eg diggar det perlestrikka berestykket! Gjer vesten vakrare, og er moro å strikke etter dei endelause rekkjene med ribb. 

I midten: "Inderst inde" frå boka "Sødt & blødt" av Lene Holme Samsøe, i fargen grønmelert (nr 158) i Tynn alpakka frå Du store alpakka. Eg ser at alpakka-garnet har halde betre på fasongen enn vestane i ull og silkeull, men så er vel denne vesten minst brukt også. Eldstemann på tre år nektar nemleg å ha han på meir... (Eg set min lit til eittåringen, som snart kan overta :-)

Dei to til høgre: "Undertrøye" frå boka "Strikk til Nøstebarn" av Kathrine Gregersen, i silkeull i fargane olivengrønt og blått (den blå er utgått no trur eg). Mine første strikka baby-vestar! Ein fin klassikar, men kan bli litt kjedeleg å strikke pga ribb, ribb, ribb...

Begge dei danske oppskriftene er litt meir forseggjorte enn den frå Nøstebarn: Dei tipsar om korleis strikke slik at sidene kan bli finast muleg i samansyinga til slutt. Og spesielt "Inderst inde" har ein raffinert måte å felle på slik at ermholene blir elegant innsvinga  - men slik blir oppskrifta også meir innvikla å både strikke og å forstå.  


Fordelen med "Inderst inde" er at han er knappelaus. Eg slappar nemleg aldri heilt av når ein smårolling har knappar på kleda sine! Min eittåring likar i alle fall veldig godt å tyggje på knappen på valnøtt-trøya si, og eg vurderer difor å fjerne knappen. Kanskje blir det fint å hekle ei hempe i staden?

oppskrift: Lille livstykke av Marianne Isager
storleik: 1 år (men eg strikka eit par cm lenger enn oppskrifta)

garn: "Ingunn" (økologisk merinoull) 170 m - 50 gr, totalt brukt 55 g
(altså tjukkare enn garnet i oppskrifta, blir då ikkje så tettsitjande)

farge: Nr 004 kochenille VI 4
firma: Det mjuke
pinnar: dominopinnar nr 3,5

EG VIL VERE MONOGAM - ending old affairs

Eit nytt år: nye sjansar, nye draumar, nytt garn... Men nei! 

Først skal alle uferdige strikke-affærar avsluttast. Kors på halsen og på alle strikkepinnar!

Inspirert av nyttårs-innlegget til Unsepus på bloggen Innfall og påfunn (det er vel ho som også står bak nettbutikken Malsen og Mor?) har eg endevendt alle garnkorgene mine, på jakt etter gamle synder. Og målet er å strikke monogamt og ferdig før nye freistingar får overta. Når eg seier dette høgt og offentleg på denne måten, får eg større styrke til å gjennomføre!

Heldigvis vart haugen på benken ikkje så stor som frykta: Eit beige jakkeerme forsvann som opprekt garn allereie før fotoet vart tatt (Herleg! Å rekkje opp eit håplaust prosjekt er reine terapien! Og samtidig vart ein dyrebar rundpinne i rosentre frigjort frå maskene!) - og igjen låg tre små, men uferdige plagg:

Ein rosalilla vest (til venstre) som skulle ha vore bursdagsgåve til ein eittåring i november.  Vinterhimmel-jakka (i midten) som yngstemann ventar på, og: (til høgre) eit Mirasol-skjerf som skulle ha vore ei overraskande julegåve til niesa mi som elskar blått. Garnet er fint det, men Du store alpakka-mønsteret vart skuffande lite pent, og traudig å strikke, så like etter fotograferinga forsvann sanneleg dette prosjektet også, inn i eit opprekt nøste.

Dermed har eg berre to affærar igjen! Og dei skal eg kaste meg over med liv og lyst! 

For både vest og vinterhimmel-jakke skal vere avslutta kapittel, lenge før vårsola i bakkane blenkjer. 
Eg lovar...