VEGEN VIDARE - how to move on ...

Kva kan ein seie no, etter 22. juli? 
Etter desse forferdelege dagane? 


Eg må innrømme at eg har hatt problem med å koble meg på "pludre"-tonen i bloggverda igjen. Korleis kan vi gå vidare som om ingenting hadde hendt? 


Eg har berre klart å vere enkelt til stades i kvardagen. Setje pris på fellesskap. Og å glede meg ekstra over dei bråkete, slitsame og skrikete små-prinsane mine, fordi dei to er så levande, så levande. 


Begge er sommarbarn, og fekk i år kvar si heimelaga bursdagskrone - superrask å strikke. Kan også brukast som varmande panneband når stripa på gradestokken kryp ned mot null.  Men dét er vonlegvis lenge til... 


Oppskrifta (gratis) har det innsnevra namnet Pannebånd for påskeprinsesser, men her er mine sommarlege og blå variantar: 

mørkeblå krone i bomull: 
garn: Pickles organic cotton
farge: "sommernatt"
50 gr - 90 meter, brukte 14 gram (str ca 4 år)

pinne nr: 4 
la opp 10 masker istadenfor 15

lyseblå krone i merinoull: 
garn: Leine Merino

2-tråds, 50 gr - 175 m, handfarga av Nina Tigerstedt
brukte 13 gram (str ca 2 år)
pinne nr: 3

Eg synest det tynne garnet (ull) fungerte best, då kunne eg lage fleire taggar, og dét ser finast ut, spør du meg. Ullkrona held seg også betre i fasongen enn bomullskrona, som fort utvida seg og vart levjete. Kanskje kan eg prøve å strikke eller sy inn ein elastisk tråd neste gong, for ei stretsjy bomulls-krone.

Utøya og Oslo 22-07-2011

foto: Arvind Balaraman (freedigitalphotos.net)

Da synker våpnene
maktesløs ned!
Skaper vi menneskeverd
skaper vi fred.

Den som med høyre arm
bærer en byrde,
dyr og umistelig,
kan ikke myrde.

Dette er løftet vårt
fra bror til bror:
vi vil bli gode mot
menskenes jord.

Vi vil ta vare på
skjønnheten, varmen
som om vi bar et barn
varsomt på armen!

frå "Til Ungdommen" av Nordahl Grieg (1936)

STJERNEKLART - a star is born

Ei juni-jente er komen til verda, og eg helsar ho velkomen med 15 gram silke i stjerneform. Endeleg kunne eg gripe fatt i den sartrosa bunten frå lageret mitt, og lage ei jente-hue. 


Eg har som ritual å vente med målretta baby-strikking til fødselsmeldinga kjem, men då set eg i gang, inspirert av dei gode nyheitene!


Denne silkehua kan vonlegvis både vere vakker og verne det vesle hovudet på varme sommardagar. Neste gong har eg lyst til å prøve denne oppskrifta med eit garn med meir spenst i, f eks silkeull. 

oppskrift: 

"Sternen-Mützli" 

frå Seiden Atelier Gottlieben 

garn: rein silke, 220 m - 50 gr 

farge: nr 113 (= lysaste rosa)

pinnenr: 2,5 mm

TREPINNENS VENN - my wooden favorites

På loftet heng ein falma fjellanorakk med merket "Treskiens venner" vakkert påsydd. Vemodig nostalgi... 

Ingen som vil verte verdsmeister på ski no til dags vågar å bytte frå kunstfiber til tre, men på strikkefronten er det vel motsett? Eg er i alle fall i ferd med å bli trepinnens bestevenn! 

No byttar eg saaakte, men systematisk ut alle metallpinnane, i same stil som andre gjer det med amalgam i munnen... Trepinnane er betre for hendene mine, betre for humøret (eg blir glad av å sjå på linjene i treverket i staden for kaldt og grått metall) - men kanskje ikkje så bra for lommeboka om ein går altfor kjapt og drastisk til verks. 


Her kjem ei kort og uvitskapeleg vurdering av nokre pinnar frå lageret mitt. Kanskje nokon kan hjelpe meg vidare ved å tipse om sine favorittar?

Metall: Einerådande i samlinga mi før. Fordel: robuste! (Eg kjem til å behalde dei som reserve)
Bambus: Når eg ikkje har råd til edeltre... Blir marknadsført som miljøvennleg, m.a. fordi bambus veks raskt opp igjen og ikkje er ein trua planteart (ikkje tre!)
Bjørk: Gir meg ei god og heimleg kjensle.Tenkjer på dei flotte, nordiske bjørkene. Litt tørre å strikke med, går det an å smøre dei inn med ein fin olje skal tru?

Ibenholt: Fine og gode, men treet blir litt i svartaste laget når eg strikkar med mørkt garn og i dårleg lys. 

Rosentre (nedst): Min favoritt så langt! Glatt og god, med ein fin,  litt raudleg farge. Ikkje billeg. Både pinnane i ibenholt og rosentre er laga av restar etter produksjon av musikk-instrument. 

Dei nyaste pinnane i samlinga mi er 35 cm langpinnar i rosentre. Perfekte til Sidelengs rillestrikka jakke! - som eg no strikkar i nye fargar til ein eitt-åring (sjå fotoet under). I starten var det uvant - som å ro med altfor lange årar - men no når eg har kome inn i rytmen, storkosar eg meg! Eg får sett heile jakka medan eg strikkar, og slappar også mykje meir av i fingrar og skuldrar enn eg gjorde sist, då eg brukte rundpinne (også i rosentre).  


Vel, eg er berre i starten på "finne den beste pinne"-prosjektet mitt! 
Har DU ein strikkepinne-favoritt du vil fortelje om?