SKOGFEENS SKJERF - Scarf for big & small fairies

Verken snøstorm eller ørkensand kan vel stoppe meg! For no har eg strikka meg verdas mjukaste og finaste (... og lengste?) sjal - som faktisk også kan tryllast om til ein turban. I alle fall for 7-åringen min, som gjerne tok rolla som tuareg i dag.

Det fine mønsteret er henta frå vottane "Skogfeens hage" av Tori Seierstad, og dei same blomstrane er også å finne på genseren hennar "Tuin", som betyr hage på nederlandsk. 

Symbolsk nok starta eg på dette skjerfet nyttårsaftan, med den mørkeblå garnfargen kalla "Nattehimmel", og gjekk vidare med mønsterfargen "Edelweiss" i januar. No har eg lyst på å strikke vottane også så klart, og rotar rundt i garnkorgene på leiting etter ei ny og fin eventyrblanding! 

Strikke-fakta: 

Skogfeens skjerf

av Frida Engeset

etter votteoppskrifta "Skogfeens hage" av Tori Seierstad,

frå e-boka "Flere votter fra eventyrskogen".

Garn: "Cheeky Merino Joy" frå Rosy Green Wool 
(økologisk farga merinoull)

Fleire detaljar på prosjektsida mi på Raverly.

LYSANDE MASKER - shining stitches

Kven er det som sit der inne i varmen, medan snøfnugga dansar utanfor? Då eg bladde over til november i Kittelsen-kalenderen min, kom dette lysande biletet fram. Desse fargane ville eg også fange inn, i masker!

Og sanneleg: I fargepaletten til Holst Garn (Supersoft) var det full match med Kittelsen. Men istadenfor å strø endå meir pengar ut på nytt garn, bestemte eg meg for ta av Shetland-nøsta som allereie fanst i huset: "Marsipan" og "Brandy" frå Malsen og Mor, og "Coffee" frå Holst Garn  - litt av ein mektig mix å setje fram på bordet!

Og her er mørketid-skjerfet mitt, sånn cirka halvvegs. Eg hadde eigentleg planlagt eit enkelt skjerf med berre éin mønsterbord nedst på kvar side, og lettstrikka lus/snøfnugg på resten. 

Men det var så moro å prøve ulike variantar av mønsterborden, og då oppdage at både blomster, lauv og sommarfuglar kom fram, alt etter samansetjinga. Fargen Marsipan såg f.eks. temmeleg blass og beskjeden ut åleine, men på ein botn av mørkebrun kaffi lyser han verkeleg opp. 

Så kjære, lange mørketid: Istadenfor å forbanne deg, omfamnar eg deg med dette vesle skjerfet. Og vonlegvis blir det ferdigstrikka før våren kjem!

Merknad: 

Biletet "November" frå Aarets Maaneder (1890) av Theodor Kittelsen 

er henta frå wikiart.org (public domain)

LERKENE JUBLAR - The Lark-mitten changed into a scarf

Dette er historia om den vesle votten som vart til eit skjerf. Eller kanskje til ein dekorativ klokkestreng? Eller til sovepose for eit slangemenneske ...? 

I alle fall kan i alt 32 lerker i ulike blå-tonar no flagre rundt halsen min når eg er ute og lengtar etter våren. Så eg trur eg kan kalle dette plagget eit ekte skjerf.

Det heile starta med at eg ville prøve meg på det gamle (norske?) vottemønsteret "Lerka", som Annepålandet skriv fint og nostalgisk om i blogg-innlegget "De aller, aller første".

Men då mansjetten var ferdig, var eg slett ikkje i humør til å gi meg i kast med ein tommel-kile, så eg bestemte meg for å berre konsentrere meg om fuglane, rundt og rundt. Og kalla prosjektet for "prøvelapp".

Samtidig fekk eg nemleg lyst til å teste ut kva som kunne vere det perfekte bakside-mønsteret til slike Lerke-vottar. Dermed vart det fleire og fleire runder, og fleire og fleire fuglar - nokre lyseblå, nokre mørkeblå, nokre oppned til og med - heilt til tolmodet sa stopp ved sånn cirka 120 centimeter. Då hadde eg altså 16 lerke-par og eit varmt og dekorativt (og kanskje litt merksnodig) skjerf! 

Å nei, eg høyrer lerka

for fyrste gong i år!

Ned frå ein vinterhimmel 

ho kved så kvat om vår.

Og dimt det er i lufta, 

og skodd har sola dult;

men den velsigna fuglen 

han kvitrar like fullt.

Anders Hovden (1895)

fakta, Lerke-skjerfet:

min eigen idé, men fugle-mønsteret er bygd på vottane

Lerka frå den norske boka "Votter og vanter" (1955)

(Eg endra diagrammet litt: 

m.a. er mine lerker bittelitt feitare og rundare, 

og tettare på kvarandre)
oppdatering 31. mars: 
boka "Votter og vanter" kan lesast på bokhylla.no via Nasjonalbiblioteket 
(men berre tilgang for norske IP-adresser) 

garn: 

mørkeblått med nyansar: Kauni farge "EL" (53 gram)

lyseblått: Pickles Pure Wool farge "isbre" (43 gram)

pinnar: 3 mm 

totalvekt: 95 gram

mål: 10 cm X 120 cm

SIBBERN-SKJERFET - "Norwegian Knitting Designs"-scarf

Eg har laga eit skjerf til ære for henne som på 1920-talet reiste rundt i landet vårt og samla inn strikkemønster: Annichen Sibbern (gift Bøhn). 

Eg har rett og slett prøvd å strikke meg gjennom flest muleg av diagramma hennar frå den vesle boka "Norske 
strikkemønstre" -  i eitt og same plagg. Så systematisk (og sprøtt) har eg vel aldri arbeidd meg gjennom ei bok før!  

Dessverre (sukk!) har eg ikkje den norske originalutgåva (frå 1929 og seinare), men
"selbuvott-entusiasten" Terri Shea har fått eit amerikansk forlag til å trykkje opp den engelske versjonen frå 1965 på nytt, pluss at ho har skrive eit eige forord og etterord - og vel også lagt inn ein del nye foto etter det eg forstår. 

Eg vart veldig inspirert då eg fekk ideen om å vandre gjennom (litt av) den norske mønster-historia på denne måten, og la i veg i raskt tempo, men etter ei stund fekk eg temmeleg kalde føter: Oi, ville ikkje dette bli veldig kaotisk og rotete når eg berre hoppar frå mønster til mønster? 

Men no når eg slynger det ferdige resultatet - 139 cm langt - rundt halsen synest eg det er overraskande harmonisk. Å berre bruke to fargar var nok lurt. Og takka vere rør-forma er Sibbern-skjerfet også fyldig og lunt, spesielt på ein sur og vindfull februar-dag som denne. Takk, Annichen!

Vikle, strekkje, dandere ... Sidan eg ikkje er så glad i å posere sjølv på foto, tok eg skogen i bruk! 

Strikke-fakta, "Sibbern-skjerfet":
Mønster:
Idéen er min eigen, men dei ulike diagramma er henta frå boka "Norwegian Knitting Patterns" (2011), 
som er bygd på "Norske strikkemønstre" av Annichen Sibbern Bøhn.
Garn: 
raudt: Isager Tvinni Tweed nr 32s (ca 80 gram)
kvitt: Isager Tvinni nr 0 (ca 40 gram)
pinnar: 2,5 mm (på rundpinne 40 cm).
totalvekt på skjerfet: 118 gram
mål: 139 X 14 cm

INGEN BURDE FRYSE - warm thoughts

Det er vel nok garn i verda til at alle kunne hatt varme hender, like fullt som det er nok mat til å mette oss alle. Men så var det noko med fordelinga, då...
Etter at eg las tipset frå Monster-mønster om å strikke til Lys i mørket-aksjonen, sette eg i gong og grov etter tjukke og varme fibrar i lageret mitt. For meg som er mest van med florlett garn og tynne pinnar, var det ein fryd å løsne på grepet, og lage super bulky-saker som Grace Jones-hals, tjukk alpakkahue og dobbeltråda angora-skjerf. Så mjukt, så varmt, så fort gjort!


Det var også tankevekkjande  å strikke til Nokon som eg ikkje kjenner. Elles lagar eg alltid plagg til dei som står meg nær, og tankane surrar då ofte rundt desse kjære medan eg strikkar. Eg håpar dei enkle plagga mine kan varme Nokon, om det så blir berre for éi einaste natt - eller gjennom heile den lange vinteren. 

oppskrift, skjerf:

frå boka "Strikk til Nøstebarn" (s 123)

Berre rillestrikk, altså rask å strikke. 

Kan også lage hol å smette eine skjerf-enden inn i, for tettare hals. Fungerer fint. 

garn: Askeladen/Nøstebarn Angora-Uld (dobla)

farge: nr 366

pinnar: 5 mm

oppskrift, hue med klaffar:

"Thorpe" av Kirsten Kapur (gratis-oppskrift, pdf)

Denne hua blir strikka frå toppen og ned, altså lett å justere etter garn og person. 
Har gitt meirsmak! Thorpe har over 5400 prosjekt på Raverly!

garn: Artesano Aran (50% alpakka, 50% ull)

farge: nr C 854 "Birch", dvs naturleg farga (brukte 73 gram)

... pluss at eg dobla med Isager Tvinni i bremmen, 

farge: 26 (brukte 9 gram Tvinni)

størrelse: L i masker, M i cm, 

det vart stor herrestørrelse 

(...men altså litt for liten til buddhaen...)

pinnar: 5 mm

Buddha i byen: Eit lite ps om bruk av fotomotiv: Eg har ikkje gått inn på heilag grunn. Tvertimot møtte eg denne statuen på ein hektisk bytur. Med stoisk ro sit han der på fortauet, og er frontfigur for ein interiør-butikk med asiatiske møblar.  Og der spurde eg om lov først :-)

VILLDYRA KJEM! - wild knitting

Desember kan bli bitande kald, og då er det best å ruste seg til tennene. Å halde eit foredrag om frysepunkt og Anders Celsius fungerer ikkje så godt på mine småtassar, så då vart mammas metode å lokke med villdyr i vinter-garderoben:

Ideen kom då minstemann med stor begeistring leika glefsande alligator med dei grøne strikkavottane sine (... som var det einaste varme han aksepterte.) Her var det berre å spinne vidare i full fart, og produsere villdyr-skjerf frå A til U: 

Herr Alligator og Herr Ulv fekk sine dyriske fjes påsydde med ungane hengande over skuldrane mine, så noko pertentleg prydsaum vart det ikkje. Men tråden er i alle fall lett å sprette opp og fjerne dersom villdyr-feberen skulle gå over. Då kan eg kanskje forvandle skjerfa til snill frosk og kosete moldvarp? Ein biolog vil nok uansett ha innvendingar mot mi uvitenskapelege tolking av artane...

oppskrift:

Smetteskjerf frå boka Strikk til Nøstebarn,

med mine villdyr-modifikasjonar :-)
In English: "Tuck-in", or "Bow-knot" scarf

alligator-skjerf:

garn: tynn alpakka, frå Du store alpakka
farge: nr 158 (31 gram brukt)
pinnar: 3 mm

ulve-skjerf:
garn: "Pure Thin Alpaca" frå Pickles
farge nr 2110 dobla med farge nr 2100 (72 gram brukt)

pinnar: nr 4

... pluss fjes brodert av restegarn i Du store alpakka og 2-tråds garn frå Askeladen/Nøstebarn


gammalrosa skjerf (laga i fjor):
garn: "Ingunn" frå Det mjuke (økologisk merinoull)
farge: Kochenille (35 gram brukt)
...som eg også har strikka vest av
pinnar: nr 3,5