STRIKKEPOSE-FEST! - knitting-bag party!

No har eg funne fram til vinnaren i strikkepose-trekninga! Det var akkurat 30 fine svar til innlegget mitt, dermed leita eg fram Mummi-kalenderen min frå i fjor og klipte opp dei 30 dagane for juni. Og talet eg trekte ut vart 3! Så no veit de også at finsk og svensk namnedag for Orvokki og Viola er 3. juni. Men de vil kanskje heller ha namnet på vinnaren ...?

Vel, då seier eg gratulerer til Fuglemamma! Ein velfylt Raverly-pose kjem snart til deg i posten! Som de ser er garn-fargane inspirerte av dekoren på posen, og eg kan også røpe såpass at det finst både ull, alpakka, silke, bomull, kasjmir og til og med kamelhår i nokre av buntane. Ein aldri så liten fiber-fest med andre ord! 

Sist hinta eg også om at eg gir bort sjølve Raverly-posen  fordi eg no har byrja å sy mine eigne, super-enkle strikkeposar. Alt av gammalt stoff, altså redesign. På fotoet under ser de (frå venstre) det som ein gong var eit kjøkkenhandkle, eit buksebein, eit bukse-liv og ei barnepyjamas-bukse: 

Ideen til den kvite posen med hekla dekor på (nr 2 frå venstre, var ein gong beinet på sommarbuksa mi!) fekk eg frå den fine boka "Sikksakk. Sy barneklær av brukte voksenklær" av May B. Langhelle, og deretter spann eg vidare, og fann ut at eg kunne bruke øverste del av mi holete Noanoa-bukse til ein ny pose (i lys turkis, nr 3 frå venstre). Som de ser kunne eg dermed berre inkludere lommene som allereie var der. Og som snor valde eg eit gammalt måleband. Praktisk!

I går forsynte eg meg av pyjamas-buksa til yngstebarnet for å lage ein ny pose (den rosa til høgre), der dei umulege bananmos-flekkane forsvann bak ei grøn, applikert grein (... dvs eigentleg eit oppklipt kjøkkenforkle). Løpegangen i buksa gjorde eg ingenting med, den vart automatisk til opninga av posen!

Omtrent alt eg ser i klesskapet no får eg lyst til å sy pose av! Det er så moro! Med strikking startar du på null med berre éi maske, men når du syr ligg allereie stoffet der ferdig, alt du har å gjere er å sy nokre raske saumer - at dei blir litt skeive gjer ingenting, synest eg! Nøstebloggen har forresten også ei fin oppskrift på korleis du kan lage din eigen strikkepose. Men Langhelle sin "Dilldallpose" er pittelitt enklare. 

Neste gong har eg lyst å avansere litt, og prøve meg på ein strikkepose i "bøtte-form", altså ein som kan stå av seg sjølv, slik som f.eks. "Bucket tote" av ikatbag (gratis mønster), gjerne også med lommer både utanpå og inni. Eller kanskje har du eit betre tips? Kva brukar du som strikkepose, forresten? Fortel, fortel!

- Mamma! Kvar er yndlings-pyjamas-buksa mi? 

Du veit, den med dei rosa uglene på?

- Ehhh... Var ikkje den altfor liten til deg?

- Neeei! Og eg klarer ikkje å sovne utan den, veit du vel!

VÅR DAGLEGE VOTT - mitten calendar

Det er rart kor fort og lett små barneføter kjem seg oppover bratte trappetrinn desse morgonane. Kan det ha noko med adventskalenderen å gjere...?  Han manglar både glitter og glamour, men 24 velbrukte vottar og vantar på ei snor er visst meir enn spennande nok, så lenge dagens tal inneheld ein skjult skatt. 

Mi salige blanding av gamle selbuvottar frå loftet, mixa med eigne parlause eller mislukka (... og dermed tova) vantar, var meir enn nok til å oppfylle ideen om ei heil kalender-rekkje.

Fleire av selbuvottane er så gamle at eg ikkje veit kven som har laga eller brukt dei. Men på nr 14 heng i alle fall min barndoms blå skivott, og for moro skuld plasserte eg dei to rosa vantane eg hadde på dei mest "feminine" datoane frå primstaven: Nemleg Marias unnfangelse 8. desember og Lucia/Lussinatt 13. desember. 

Personlege minne kan også flettast inn i ein slik kalender: Har nokon bursdag til dømes, kan du spørje om å låne hans/hennar vott, og hengje på rett dato! Eg er i alle fall godt fornøgd, ikkje minst er årets ein god del vakrare enn Sparkebukse-kalenderen eg og nissen laga i fjor :-)

God adventssøndag! 

NISSEN VAR HER I NATT - a little helper in the night

Skulle ikkje fredelege november vare lenge, lenge...? Det trudde menneske-mammaen, så då den forventningsfulle nissen stakk den frosne nasen sin mot vindaugsruta seint i går kveld, såg han ingen julekalender henge klar til dei små menneske-ungane neste morgon. 


Nissen såg berre ei menneske-mamma der inne som var så trøytt, så trøytt. Og ute var det så kaldt, så kaldt. Mammaen hadde slett ikkje lyst til å gå ut i kulda berre for å finne ein ussel kjøpe-kalender. Då fekk det heller vere. Alt ho orka var å sitje slapp framfor pc-en og sjå på alle dei nydelege, heimelaga adventskalendarane som alle dei fine mamma-bloggarane stolt viste fram. Naturlegvis med alle 24 lukene fylte allereie. Menneske-mammaen såg og las til auget vart stort og vått. Og så gjekk ho og la seg.


Vi veit vel alle kva nissen gjorde? Han lista seg inn og fann fram til handarbeidskorga, der ein juleraud garnrest frå bestemors tid låg og venta, i lag med den gamle knappe-boksen. I  posen med arva babyklede låg ei stakkars, ufrivillig tova sparkebukse i ull. Nissen sette i gang, med saks, nål og garn. Som vi veit syr ikkje nissar like fint og sirleg som dei små hjelparane til Askepott, men nissar får jobben gjort, og det fort som svint. Og neste morgon, 1. desember, hang ei skeiv, men ferdig adventskalender-strømpe klar. 


Alt menneske-mammaen treng å gjere no er å bytte ut den grøne tråden med eit nytt tal kvar dag. Dét skal ho klare. Og spennande saker oppi strømpa blir det sikkert også ei råd med, skal du sjå.


Hjarteleg takk, vesle nisse! 

oppskrift: nissen

garn: raudt og grønt restegarn

stoff: feil-vaska (og dermed tova) sparkebukse frå Nøstebarn

pris: null kroner

PS: Den andre sparkebukse-foten kan eg kanskje lage strikkepinne-etui av? 

Eller bruke til å lage ei endå finare julestrømpe, heilt utan nisse-strekar?